Pater Giovanni Salerno is geboren op 30 januari 1938 te Gela (Caltanissetta - Sicilië, Italië). Hij beëindigt het  hoger middelbaar in 1954 bij de paters augustijnen in Palermo.
Vanuit Palermo begeeft hij zich naar San Gimignano in Toscanie om het noviciaat te beginnen in de Orde van H. Augustinus. En van 1957 tot 1961 volgt hij theologie in het Seminarie van het Aartsbisdom van Montreal (Palermo) waar hij dan ook op 23 december 1961 priester zal gewijd worden. Daarna vraagt hij aan zijn oversten de toelating om tropisch geneeskunde te mogen studeren: reeds als kind droomde hij ervan armen te helpen in de Derde Wereld. Hij bekomt die toelating.
In augustus 1968 vertrekt Pater Salerno met een groep augustijnen naar Peru om er een prelatuur te openen in de Andes streek van de Apurimac. Op deze missiepost wordt hij geconfronteerd met een verontrustende situatie: ganse dorpen leven er nog als in het “steentijdperk”, in een complete verlatenheid en afzondering. Hij richt er in de belangrijkste dorpen van de streek dispensaria op. En in de stad Abancay een leproserie voor de zieken getekend met de ziekte van Hansen.
Onmiddellijk beseft Pater Giovanni dat de armen van het Andes gebergte van Peru niet alleen Missionarissen nodig hebben maar ook geneesheren en leken die hun leven aan hen toewijden.

Dat is de reden waarom hij in de jaren’ 80 een kerkelijke beweging heeft opgericht: Missionarissen Dienaars van de Armen van de Derde Wereld (Opus Christi Salvatoris Mundi). De Beweging nodigt jongeren, families, priesters en leken uit zich te engageren ten voordele van zoveel van onze lijdende broeders in de Derde Wereld.